Hartendame Janine aan het woord.

Hartendame Janine aan het woord.

Deze keer laten we graag onze Hartendame Janine aan het woord. Samen met Wanda gingen zij als Wensdames door de wijken van Eindhoven. Om wensen op te halen én te brengen!

“Waarom is deze Hartendamesklus (Als wensdame de wijk ingaan) nou zo leuk om te doen?
Ten eerste; omdat je altijd samenwerkt met inspirerende creatieve, theatrale, getalenteerde, menslievende, humorvolle, zelfstandig ondernemende vrouwen.
Ten tweede; Omdat de drijfveren; positiviteit verspreiden, mensen blij maken en met elkaar verbinden voorop staan.
Ten derde; Omdat elke klus een avontuur op zich is, want je weet nooit vooraf wat er gaat gebeuren, of wie je gaat ontmoeten.
Ten vierde; omdat het grootste genot zit in echt en oprecht intermenselijk contact. Hoe gaaf is het om wensen in vervulling te mogen laten gaan, mensen te verrassen met een gelukspakketje, iemand een hart onder de riem te steken, welgemeende complimenten te geven en ontvangen, ogen en gezichten te zien, die weer even gaan stralen, of even een luisterend oor te bieden.
Maar hoe leuk is het ook om mensen te enthousiasmeren om iets leuks te gaan doen voor iemand anders, die het echt kan gebruiken, of na veel hulp aan anderen, nu zelf eens in het zonnetje gezet mag worden. Elke keer tref je andere mensen, met hun eigen mooie of trieste verhalen. Vandaag in de regen, werd er enthousiast naar ons gezwaaid vanaf allerlei verdiepingen, vanaf luie banken, vanachter laptops en allerlei soorten gordijnen, kregen we muziektips van twee wandelende vrouwen, werden we (netjes corona proof voor de voordeur) met open armen ontvangen door een jong stel in fluorescerende pyama’s, gingen er voorzichtig raampjes en deuren open bij eenzame bejaarden, enthousiast springende kindjes, grote en kleine families, thuiswerkers, die blij waren dat er wat vertier was in hun straat, riepen de dakdekkers dat ze met ons van werk wilden ruilen, liepen er monden leeg met klachten over de huidige rottijd of hondenpoepproblemen en adviezen om de buurt te verbeteren (wensen betreffende meer groen, meer prullenbakken, speeltoestellen en meer burencontact), troffen we een vrolijke jarige man alleen thuis, die we luidkeels toegezongen hebben en we ontmoetten een boel warme harten met wensen voor andere mensen en verhalen over de buren, die we tot ‘de parels van de wijk’ doopten. Dat zijn de mensen, die voor anderen klaarstaan, helpen bij ziektes en calamiteiten, eten koken en rondbrengen, spullen uitlenen of cadeau doen, elkaar helpen met alledaagse klussen, kortom oog en oor hebben voor elkaar. Fantastisch toch?”